Loading...
 

Kenmerken van uitzonderlijk hoogbegaafde kinderen

 

Pencil1

Over het algemeen gesproken vertonen UHB kinderen volgende kenmerken:

 

Inherente en extreme nood aan voortdurende cognitieve stimulatie

Doorgaans zijn de hersenen van een uitzonderlijk begaafd kind continu actief. Hun verstand valt niet ‘uit’ te zetten. Hierdoor hebben zij een bijna voortdurende behoefte aan leren, weten, dingen uit te zoeken en gaan ze steeds weer op zoek naar voor hen interessante (cognitieve en andere ) prikkels. Wanneer niet voldaan wordt aan deze - aan hen eigen - behoefte, kunnen ze zich diep ongelukkig of onvolledig voelen en zélfs psychisch beschadigd raken.

 

Buitengewone snelheid in het opnemen en verwerken van complexe informatie

Uitzonderlijk begaafde kinderen pikken overal informatie op die ze snel kunnen verwerken. Zij leggen verbanden tussen nieuwe info en opgeslagen kennis en kunnen deze vlot gebruiken en toepassen.

 

Grote behoefte aan verregaande verdieping in onderwerpen

Hun voortdurende honger naar kennis hangt samen met een grote hoeveelheid aan - vaak complexe - vragen. Zij stellen vragen die eerder horen bij een leeftijd van dubbel zo oud. Vaak vergaren deze kinderen in bepaalde onderwerpen of interessevelden een extreme kennis die afgebakende schoolvakken overstijgt. Een 5-jarige UHB met een uitgebreide kennis van het heelal is geen uitzondering.

 

Op zeer jonge leeftijd al vermogen tot abstract redeneren en divergent denken

Divergent denken is wat men vaak benoemt als ‘out of the box’ denken. Dit betekent dat zij vaak ver vooruit kunnen denken, rekening houdend met verschillende scenario’s. Ook het snel verbanden leggen, strategisch denken, het bedenken van alternatieven of creatieve en innoverende oplossingen, valt onder divergent denken. Opportuniteiten maar ook eventuele toekomstige hiaten of problemen kunnen al gezien worden, lang voor anderen zich daar bewust van worden.
 

Groot concentratievermogen en een bijzonder goed geheugen

Deze kinderen kunnen opvallend snel gedichtjes, liedjes, verhalen of zelfs uitgebreide teksten onthouden. Vaak beschikken ze over een fotografisch geheugen. Ze zijn makkelijk in staat gebeurtenissen van jaren geleden uitgebreid en tot in de details te beschrijven. Ze bezitten de capaciteit om zich, in vergelijking met leeftijdsgenootjes, op jonge leeftijd al vrij lang te concentreren. Dit kan zich bijvoorbeeld uiten bij een 4-jarige die in staat is om een schaakpartij te spelen met een volwassene. Of een 6-jarige UHB kind dat zich dagenlang verdiept in een wetenschappelijke theorie en er niet genoeg van lijkt te krijgen.
 

Asynchrone ontwikkeling op cognitief, mentaal, emotioneel, motorisch en sociaal vlak
Legs 434918 640

De ontwikkeling van UHB kinderen verloopt niet standaard, maar gaat vaak gepaard met grote sprongen op cognitief, emotioneel en/of sociaal vlak. Dit heeft vaak een discrepantie tussen natuurlijke leeftijd, cognitieve en sociaal-emotionele ontwikkeling tot gevolg. Een UHB kind is op intellectueel gebied meestal veel verder ontwikkeld dan op emotioneel en motorisch gebied. Zo kan een 7-jarig UHB kind de cognitieve ontwikkeling van een 12-jarige hebben en de sociale vaardigheden vergelijkbaar met die van een 9-jarige.   

Deze vaak zeer gevorderde cognitieve vaardigheden vormen samen met een verhoogde intensiteit een groter innerlijk bewustzijn, dat kwalitatief zeer ver van de norm af staat.

Hoe hoger begaafd, hoe groter de asynchroniteit kan zijn. “Profoundly gifted” kinderen bijvoorbeeld kunnen een cognitieve voorsprong hebben van 8 jaar of meer.

 

Zeer grote intensiteit op vlak van emoties, gedrag, beleving, beweeglijkheid, …

Deze intensiteit wordt binnen de professionele literatuur over UHB benoemd als “overexcitabilities” (te vertalen als hoge stimuleerbaarheid of hoge prikkelgevoeligheid). Het was de Poolse psychiater/psycholoog Kazimierz Dabrowski die hierover in zijn “Theory of Positive Disintegration” als eerste als eerste publiceerde. Eén van de huidige experten op vlak van hoogbegaafdheid, Dr. Michael Piechowski, zou later met zijn werk en publicaties de link vormen tussen de “Theory of Positive Disintegration” en het wetenschappelijk onderzoek i.v.m. hoogbegaafdheid in de Verenigde Staten en Canada. Overexcitabilities bestaan op emotioneel, psychomotorisch, intellectueel, zintuiglijk en verbeeldings vlak.